|
صفحات زندگی آدم تا یه جایی سفیده...
بی هیچ حرفی و کلمه ای...
درست مثل کاغذ سفیدی که روی میز جلوت میزاری...
و ساعتها بهش خیره میشی...
تا بلآخره داستانتو شروع میکنی...
مهم نیست کی شروع میکنی و چقدر مینویسی...
مهم اینه که بلآخره بنویسی...
و چقدر خوشبختن آدمایی که دیر یا زود ...
صفحات خالی زندگی شونو از کلمات پر میکنن......

|